Yeni Ciciler ve Tahinli Kurabiye

Piknik sonrası Ayşemin hasretine dayanamadım, soluğu Bake Shop'ta aldım. Bir önceki oyuncaklarımdan sonra, yine güzel güzel oyuncaklar aldım kendime. Artık silikon bir merdanem, kırmızı ve mavi gıda boylarım, bebek önlüklü ve biberonlu kurabiye kalıplarım (eee aramıza katılacak bebişlerimiz var ya) veeeeeee yelkenli kurabiye kalıbım (Ayşem, seni çok seviyorum :))) var. En kısa zamanda oyuna başlıyorum :)))) Bake Shop'ta Tütü ile tanıştım, Ayşem'le yine kahkası bol sohbetler yaptık; tükkanın su stoklarını tüketene kadar su içtim :))), Ayşemin nefis kurbişlerinden lüplettim. Sonra Ayşem bana kurbişlerden yolluk (!) verdi. Gönül isterdi ki kutusu ile birlikte kurbişlerin de fotoğrafını çekeyim; ama maalesef mümkün olmadı. Niye? Çünkü hepsini eve gelmeden, yolda yedim bitirdim. Niye yolda yedim? Eeeee, adı üstünde "yolluk", ben Ayşem'in sözünü dinlerim. Yediğim için pişman mıyım? Hayır. Niye? Çünkü çok lezzetliydiler :))))) Kurbiş deyince aklıma geldi, Müge'nin merakla beklediği ve Pınar'a tekrar yapılacaklar listesine eklediğim kurabiyelerin tarifini de yazayım bari dedim.

Bu kurabiyelerin benim için önemli bir özelliği var aslında: mutfakla yeni yeni tanıştığım zamanlarda, "aldığı kadar un" kavramının anlamını idrak ettiğim ilk kurabiyelerdir kendileri. Zira daha önceleri -"aldığı kadar un" da ne demek, malzemeleri büyük bir kapta karıştırırsan çok alır, daha küçük bir kapta karıştırırsan az alır- şeklinde felsefi bir düşünceye sahiptim :))) Efenim gevezeliği bir tarafa bırakırsak kurabiyelerin yapılış aşamaları şöyledir: 1 su bardağı tahin ve 1 su bardağı toz şeker karıştırılır. Daha sonra içine 200 gr margarin veya tereyağı (oda sıcaklığında yumuşayıp, kendinden geçmesi gerekmektedir), 1 yumurta sarısı (ki bunun da oda sıcaklığında olması tercih sebebidir) ve evde varsa 1 paket vanilya eklenerek karıştırılır. En son aldığı kadar un (!) ilave edilerek, meşhur kulak memesi kıvamında bir hamur elde edilir ("aldığı kadar un" ve "kulak memesi kıvamı" kavramları ile arası hoş olmayanlara bir not: yaklaşık 3,5 su bardağı un gidiyor). Hamurdan ceviz büyüklüğünde parçalar alınıp yuvarlanır, üzerlerine hafifçe bastırılır, üstleri önce hafifçe çırpılmış yumurta akına, sonra da dövülmüş ceviz içine bulanarak, önceden 180 derecede ısıtılmış fırında 20 dak. pişirilir; daha sonra fırının derecesi 130 dereceye getirilerek "eh artık yeter, yanacak bunlar" denene kadar pişirilmeye devam edilir (bu aşama, kurabiyelerin içlerini çekmesine yardımcı oluyor; yoksa içleri tahin tahin kokuyor). Bundan sonrasında da afiyetle yenme aşaması var ki bunu tarif etmiyorum. Zira her yiğidin yoğurt yiyişi farklıdır :))

Bu arada kurabiyelerin fotoğrafı için Sinan'a teşekkürü bir borç bilirim.