Hasrete Dayanamadım

Geçenlerde Boğaz Köprüsü'nden geçerken deniz öyle cezbedici görünüyordu ki, kendimi masmavi sulara atmamak için zor tuttum. Baktım bu deniz hasretinin sonu kötüye gidecek, ben de hafta sonu soluğu Ayvalık'ta aldım yine :)) Geceden bindim otobüse, sabah güzel bir Ayvalık sabahına günaydın dedim, bir gece kaldım ve ertesi akşam da hoşçakal Ayvalık diyerek rüyadan uyandım. Tamam kabul ediyorum yorucuydu ama öyle güzeldi ki, değdi kesinlikle; hatta tekrarını bile yapabilirim :))) (malum bu aralar leyleği havada gördük, inmiyor bir türlü yere)

İki günde, ortalama bir insanın 10 günde girebileceği kadar çok girdim denize. Sahile inip kendimi denize attığımda, yol yorgunluğu falan demeyip kesintisiz 4 saat denizde kaldım, sanki o güzel sularda yüzmeyi depoladım beynime, kalbime. Sonra azıcık dinleme, terar deniz, su içme molası, tekrar deniz :))) Akşam arkadaşlarla bizde lazanya partisi yaptık. Ne zamandır benden lazanya istiyorlardı, kısmet bu güneymiş. Zaten ben gitmeden malzeme listesini gönderdim, malzemeler alınmış, bir de sitede söylenti çıkarmışlar "İtalya'dan özel aşçı getiriyoruz, lazanya yapsın diye" şeklinde. Bilsem birkaç kelime İtalyanca öğrenirdim, bütün gece mamma mia ve si diyerek dolaştım ortalıkta :)) İmece usulü hazırlanmış, lazanya, tavuk pane, patates, beyaz peynir, patlıcan salatası ve beyaz şaraptan oluşan mütevazi masamızda nasıl da keyifli saatler geçirdik.

İkinci gün, muhteşem bir tekne turu yaptık; her ne kadar öğlenden sonra hava bize biraz sürpriz yapsa da ben yolculuğu teknenin arkasında, dalgaları yara yara gidişini ve ardında bıraktığı köpükleri mutlu mutlu izleyerek sürdürdüm. Bir koyda mola verdiğimizde, hava iyice bozmuştu ama ben azimliydim yine denize girmek için, teknedeki herkesin ve civar teknelerdekilerin şaşkın bakışları arasında dalıverdim denize :))) Zevk aldım almasına da deli damgasını da yedim yine :)

Ve tabi yol boyunca elimde makine, bütün yelkenli teknelerin fotoğrafını çektim ve belki bir gün benim de bunların kardeşi büyüklüğünde bir teknem olur diye hayal kurdum dalgalara bakıp bakıp.

Hava pek iyi olmadığı için koyları çok fazla gezemedik ama uzunca bir müddet Cunda Adasında demirli kaldık. Biz de sanki daha önce hiç görmemiş gibi yine gezdik adanın her yerini, enfes Ada Lokmasından lüplettik, bol bol fotoğraf çektik; dönüşte hava iyice bozup, biz iyice üşümeye başlasak da ben havluya sarınıp mutlu mutlu sırıtmaya devam ediyordum yine.

Ne diyeyim, öyle muhteşem iki gündü ki, tadı damağımda, lezzeti kalbimde kaldı.