2009 Yılı Bilançosu

Ben işletme okudum. Oldum olası iyiydi muhasebem; genel muhasebe, maliyet muhasebesi, enflasyon muhasebesi... Hepsiyle iyiydi işte aram. Bir beceremediğim hayat muhasebesiydi benim. Hani adettendir ya, her yılın sonunda yapılır geçmiş yılın muhasebesi, işte en başarısız muhasebemdi o. Tutturmayı beceremezdim bir türlü bilançoyu, hep pasifler açık ara öne geçerlerdi. İnanması çok güç ama bu sene tuttu benim bilançom; hem de hiç açık vermeden, bir çırpıda dengeleyiverdi aktifler pasifleri... İşte başlıca bilanço kalemlerim:

Aktifler:

• Hayatımın en güzel, en muhteşem ve en başıma buyruk 5,5 ayını geçirdim. Bana kazandırdıklarını, yüzümü gülümsetenleri saymaya sayfaların yetmeyeceği bir 5,5 ay çaldım ben hayattan.
• Tarifi imkansız ama çok çok güzel duygular yaşattı 2009 yılı bana.
• Her fırsatta “yapmak lazım” dediğim güzelliklere vakit ayırmayı öğrendim bu yıl. Hele haftada 3 saat vakit ayırdığım tiyatro atölyesi ile 4 saatlik ispanyolca kursu yüzüme kocaman bir gülümseme konduruyor her dakika.
• Tezimi yazmaya başladım adım adım, hatta ilk tez izleme komitesini bile atlattım 2009’un son ayında.

Pasifler:

• Hayatımın en güzel 5,5 ayı gerisinde tarifsiz bir özleme duygusu bıraktı. Başımı yastığıma koyduğumda gözlerimin önünden gitmeyen dost gözler kaldı geriye; sokaklar, caddeler, su kenarları, yürüdüğüm yollar kaldı; bir güzel ev/ yuva kaldı. Uzuuuun uzuuuun denize bakarken karşımdaki masmavi denizi göl sanmamı; iyot kokusuna vardığımda, yüzümü denize dönüp kahvemi yudumlarken hep arkamdan bir tren geçeceğini düşünmemi; bazen katran kokusunu duymamı saymıyorum bile.
• Keşkeler bıraktı bu yıl hayatımda, hem de bolca. Hem de bu yaşa kadar asla bir cümlenin başına koymadığım, kendisini çok anlamsız, çok gereksiz bulduğum “keşke”ler yerleşti hayatıma. Yaşlanmaktan olsa gerek, çok keşke demeye başladım ben...
• Sosyal Bilimler Enstitüsünün gereksiz ve uzuuuuuuuuuuuuun bürokrasisi ömrümden ömür çaldı bu yıl da.

Böyle işte bu yılın bilançosu. Acaba bu yıl aktifler mi fazlaydı hayatımda yoksa pasifler mi az? Yoksa aktif pasif dengesi aynıydı da ben mi daha pozitif bakar oldum hayata? Kimbilir belki de bu yıl başabaş noktasındayımdır, sıfır kâr noktası gibidir belki de 2009. Belki de 2010’dan itibaren yine tutturamayacağım bilançoyu ama bir farkla, aktifler geçecek belki de açık ara öne. Malum, herşey bir bakış açısı...

Biliyorum, hiç uymuyor benim muhasebe genel kabul görmüş muhasebe ilkelerine ama bende de muhasebe böyle.

Hayata bakış açımızın daha pozitife döndüğü nice güzel yıllar diliyorum hepimize.