San Francisco- 1. Gün

Geldiğim geleli günler birbirine benzer geçiyor. E bu durumda yazacak fazlaca enteresan birşey de çıkmıyor. Dikkat ederseniz enteresan dedim, yoksa comp&ben paketinin performans ile ilişkisi konusunda istemediğiniz kadar çok şey yazabilirim ama sırf sizleri düşündüğümden yazmıyorum. İyisi mi ben biraz yaz gezmelerinden bahsedeyim dedim. Nedense ilk olarak San Francisco’yu yazmak geçti içimden...

Seattle-San Francisco 2 saat sürüyor. Sabah ilk uçağa bilet aldık ki, bir an önce şehre varalım gün bize kalsın. Böyle diyoruz demesine ama bize ilk hainliği uçağımız yapıyor, teknik bir arıza sebebiyle önce bir saat uçağın içinde bekletiliyoruz, ardından uçaktan indirilip bir müddet de havaalanında bekliyoruz. Tabi daha ayılamamış ben, havaalanında kahve alabileceği tek yer olarak Starbucks’ı bulunca yaklaşık 20 dak kadar sıra beklemeye razı olup kavuşuyorum kahveme. Kahve, asabiyetime pek iyi geliyor, yumuşamış bir modda “amaaaan boşver, 3 saat geç gideriz nolcek ki” şeklinde cümleler kuruyorum. Nitekim de öyle oluyor, biz saat 9’da varırız dediğimiz otelimize 12’de ancak varabiliyoruz. Varır varmaz bizi hemen hafif sıcak chocolate chip cookies ile karşılıyorlar (sonradan öğreniyoruz ki, bu kurabiyeler kendileri için hayli önemliymiş; müşteri anketlerinde bile soruyorlar “front deskteki personelimiz size cookie ikram etti mi?” diye). Otel, havaalanına çok yakın ama maalesef downtowna birazcık uzak. Misafir ilişkilerindeki uzun tırnaklı teyzeye soruyoruz, downtowna en kolay nasıl gideriz diye. Teyze en kolay yolun shuttle ile havaalanına gidip Bart’a binmek olduğunu söylüyor. Bizi de seviyor galiba, haritalar verip bir sürü birşeyler anlatıyor. Sonra odamıza çıkıp eşyaları bırakıyoruz, tabi odada kurabiyelerimiz mevcut :)) Bir de kahve yuvarlıyorum ki bu ikinci kahve beni iyice kendime getiriyor. Shuttle’a biniyoruz, havaalanına gelince şoföre soruyoruz, “Bart’a binmek için burada mı inmeliyiz?” diye. “Yok” diyor, “ben size söylerim ineceğiniz yeri”. Sonra amca bizi unutuyor, biz bunu havaalanından çıkıp otele doğru giderken fark ediyoruz. Neyse ki otel-havaalanı arası 10 dak., shuttle da ring yapıyor, zaten adamcağız da çok üzülmüş durumda, biz de fazla üstüne gitmiyoruz :)) Otele geldiğimizde amca bizden özür dilemek için bir koşu otele giriyor, birer tane kurabiye ile birer şişe su kapıp geliyor bize. Kendimizi her gittiği yerde şeker verilen çocuklar gibi hissediyoruz, üçüncü kurabiyelerimizi alırken. Saat 1’i geçmiş, biz hala shuttle’dayız, şapşal ama mutluyuz:

Amca bize bart dışında alternatif bir otobüs öneriyor daha ucuz olduğu için: KX San Francisco-Palo Alto. En sonunda başarıyoruz downtowna varmayı. Nedense ilk kavuşma, ufacık da olsa hayal kırıklığı yaratıyor bizde. Sanki daha farklı hayal etmişiz San Francisco’yu da daha farklı bulmuşuz gibi. Tabi bunda peşimize takılan homeless teyzenin etkisi büyük :)) Nedense çok kozmopolit geliyor şehir bize, insanlardan rahatsız oluyoruz hayli. Sonradan fark ediyoruz biz otobüsten birazcık erken inmişiz... Yürüye yürüye Union Square’e ulaşıyoruz, seviyoruz burayı.

Sonra San Francisco’nun güzel sokaklarını arşınlıyoruz waterfronta ulaşmak için, tabi fotoğraf çekmeyi ihmal etmeden

En sonunda ulaşıyoruz waterfronta. Çok seviyoruz burayı, hele bir Pier 39 varmış diyoruz birbirimize ama yorgunuz artık, o da yarına kalıyor...