Günlerin Ardından

Tatil sonrası iş yoğunluğundan, bir haftadır nefes bile alamadım desem yeridir. Bir de üstüne dün seçim telaşesi; oyumuzu verelim, sonuçları izleyelim derken pelte gibi olduk yine :(( Geçen haftanın en güzel olayı “Hisseli Harikalar Kumpanyası”nı izlemekti. Geçen seferki gösterilerini kaçırmıştım, bu sefer ne olursa olsun kaçırmayacağım dedim kendi kendime, aldım biletimi. Cuma iş çıkışı soluğu Parkorman’da aldım. Tam 21:05’de başladı gösteri, 00:15’de de bitti; tabi o saatten sonra eve dönüş, ertesi gün tekrar iş, yorucu oldu birazcık ama değdi kesinlikle. Müzikal harikaydı, ne mutlu ki bu muhteşem müzikal yıllar sonra tekrar sahnelenmeye başladı da benim gibi ilkine yetişemeyen kuşaklar da bu şaheseri izleme fırsatına sahip oldu. Teşekkürler Erol Evgin, hem de binlerce kez… Kumpanyanın büyüsüne kendimi öyle bir kaptırdım ki, cumadan bu yana dinlendiğim tek albüm de yine Erol Evgin-İşte Öyle Bir Şey… Müzikal harikaydı da organizasyon ve seyirciler için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Herşeyden önce, Parkorman’da amfi düzeni olmadığı için, arka sıralardan sahneyi görmek, oyuncuları seçmek pek mümkün olmuyor (selvi boylu değilseniz). Hadi bu bir altyapı problemi, ama beni en çok üzen ve sinirlendiren geç kalmalar oldu. Sinemada bile geç kalan insanlar ilk seansı izleyemiyorlar ama burada saat 22:15’e kadar geç gelenlerin yerleşmesi bitmedi. Çıldırmak üzereydim, yer göstericiler önde, geç kalanlar arkada, yer arıyorlar, yerlerini bulduklarında uzun süre oturamıyorlar, onlar oturduktan sonra da olay bitmiyor, bu sefer yer göstericiler bahşiş için tepelerinde bekliyorlar; tabi bu arada bu olaylar sizin önünüzdeki koltuklarda oluyorsa siz geçici bir süre için sahneyi göremiyorsunuz ve size yapılan saygısızlığa mı, sahnedeki onca değerli insana yapılan saygısızlığa mı, neye üzüleceğinizi aşırıyorsunuz; “bu kadar değersiz olmamalı” diyorsunuz. Tabi beni üzen sadece geç kalmalar olmadı; son sahne bitti, tüm kadro sahnede selam veriyor; izleyicilerin yarısı ayaklandı gitmek için; 3 saat inanılmaz bir performans gösteren o insanları 2 dakika alkışlamak bu kadar zor muydu acaba? Bu işi yapabilmek için güçlerini sadece gelen alkışlardan alan o insanlar için 2 dakika daha kalmak bu kadar mı zordu? Bilmiyorum, bilemiyorum ve cevap bulamıyorum…