Hayalimin Peşinden Gidiyorum

Hayallerinin peşinden gitmeli insan; hayallerimiz değil mi bizi en yorgun, en umutsuz anımızda bile gülümsetiveren, hayallerimiz değil mi gerçek olduklarında bize en büyük mutluluğu yaşatan, onlar değil mi bize güç veren? Bazen zamansızlık gibi bahanelerin arkasına sığınıyoruz hayallerimize doğru adım atmayı ertelerken. Oysa ki, eğer gerçekten istersek zaman yaratabiliyoruz aslında; bütün mesele gerçekten isteyip istememekte ya da belirlediğimiz önceliklerde… Bunları düşündüm geçen gece, dedim ki “niye?”, “niye hep erteliyorum yelken için bir şeyler yapmayı?”. Evet yelkenli tekne sahibi olmak çok pahalı, beni aşıyor :(( ama pekala bir yelken kursuna gidebilirim, ya da en azından amatör denizci belgesi alabilirim; ne de olsa bir adım bir adımdır, beni hayalime biraz daha yaklaştırır… Karar verdim, en azından Eylül-Ekim gibi amatör denizci belgemi alacağım veeee eğer ki Ocak ayında doktora yeterlilik sınavını verebilir isem, 2008 Martında yelken kursuna başlayacağım İstanbul Yelken Kulübünde; bu da demektir ki 2008 Mayısında Marmara’nın masmavi sularında ilk kez yelken basacağım :))) Pekiiii, karar vermek yetiyor mu? Yetmiyor. Ne yapmak gerekiyor? Faaliyete geçmek gerekiyor. Ben de geçtim faaliyete, hemen girdim amatör denizcilik federasyonunun sitesine, amatör denizci belgesi alabilmek için neler gerektiğine baktım; sandığımdan daha kolaymış. Temel bilgilerin yer aldığı bir sınav yapılıyormuş, o sınavdan başarılı olur isem hemen alabiliyormuşum belgemi. Süper bir haberdi bu, hemen sınavın içeriğini öğrendim, bir de kitap ismi buldum: Sezar Atmaca tarafından hazırlanmış Amatör Denizci El Kitabı. Hemen ertesi gün aldım kitabı, içinde her şey derli toplu vaziyette var. Önümüzdeki hafta başlıyorum yavaş yavaş çalışmaya, hayalime doğru bir adım atıyor olmanın mutluluğu ile… Bu arada annemiz döndü hafta başında, ben de mutfak maceralarıma bir ara verdim :)) Aslında iyi ki dönmüş annem, yoksa aç kalacakmışız, ya da baba menemenine talim (babamiz bir tek menemen yapmayı biliyor da, bir de her menemen yaptığında aynı espiriyi yapıyor: “woman a woman” :)); bu hafta sabahları 6:30-7:00 gibi çıktım evden, dönüşüm de çoklukla 21:00-22:00’yi buldu ve tabi o saatten sonra evde çalışmaya devam… Hatta bugün de çalıştım, yarın da çalışacağım ama muhtemelen çarşambadan itibaren biraz daha rahatlayacak programım ve bu sayede hayalim için çalışmaya vakit ayıracağım :)) Peşinde koştuğumuz o güzel, masum hayallerimize ulaştığımız/ yaklaştığımız güzel günlere...